Gepost door: Pierre Vis | november 8, 2006

De neus

Soms wou ik dat mijn neus er niet meer was. Dat ze een dagje interim werkte als staatsraad of een andere 9 to 5-job. Maar neen hoor, ze blijft waar ze is, en dat laat ze geregeld weten door het uitstoten van grote hoeveelheden snot. (Mijn excuses als ik bepaalde zaken te plastisch voorstel)

Ik ben zo iemand die maar weinig geconfronteerd wordt met de ‘geneugten’ van een echte verkoudheid of godbeterd: een keelontsteking. Neen, ik krijg zelden de volle lading, maar daartegenover staat wel dat ik snel een snotvalling te pakken heb. Niesbuien, daar heb ik het ganse jaar door last van, niet in het minst op zondag, maar van oktober tot april lijkt mijn neus bij momenten op een waterval. Beetje slaaptekort (chronisch in mijn geval!), een plotse koudegolf, en hop: daar zijn de eerste ‘lekken’ al. Dezer dagen is het weer van dat: s’nachts breng ik ganse trompet-concerto’s ten berde en ook overdag wissel ik even frequent van zakdoek als Casanova van vrouw.
Ben ik de enige die zich afvraagt waar dat ‘neusvocht’ vandaan blijft komen?!

Advertisements

Responses

  1. Nee, helaas. Een aantal keer per jaar loop ik ook rond met wcpapierpropjes in mijn neusgaten…

  2. Ik vraag het me ook af. Momenteel heb ik ook een chronisch tekort aan zakdoeken.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: