Gepost door: Pierre Vis | november 27, 2006

Guess who’s back

WAARSCHUWING: Dit bericht zou wel eens heel erg nietszeggend en langdradig kunnen zijn indien U geen moer geeft om zwemmen!

Zoals beloofd, een verslag van het weekendje Nijlen..

Vrijdagavond neer gestreken in het Bloso-sportcentrum van Herentals, wat onze uitvalbasis zou worden voor de komende twee dagen. Ik had voor de veiligheid mijn eigen kussen mee genomen want ik ben nu eenmaal een slechte slaper. Niet dat het veel heeft gebaat: de eerste nacht heb ik bijna geen oog dicht gedaan vóór 03:30. U kunt zich inbeelden dat ik me dan ook niet zo fris voelde toen de wekker om 06:00 de eerste wedstrijddag aankondigde. Maar goed, ik was vastbesloten er het beste van te maken ook al voelde ik me stijf en stram tijdens het inzwemmen. Aangezien ik nog maar sinds kort een nieuwe competitievergunning heb, was ik voor alle wedstrijden ingeschreven zonder tijd, en dat deed me zaterdagochtend in de allereerste reeks van het weekend belanden. Kunt U het zich voorstellen? Ik als 23jarige tussen allemaal kleine petoetjes geboren in de jaren negentig..

In mijn pronostiek heb ik feitelijk niet het achterste van mijn tong laten zien. Ik had 1’10” vooropgesteld voor de 100 schoolslag, maar het werd uiteindelijk een mooie 1’09″25. Een tijd die me een onverhoopte finaleplaats opleverde! Aangezien ik geplaatst was met de derde snelste tijd werd in overleg met de trainer besloten om de 50 vrije slag te zwemmen in functie van de finale. Dat betekent: proberen de productie van lactaat (melkzuur) zoveel mogelijk te beperken door niet voluit te zwemmen. Resultaat: 0’27″57; opdracht volbracht.

De finale zelf was 100% genieten. In Nijlen bouwen ze een mooie show rond de finales, met spots en opzwepende muziek. Allemaal veel intenser dan de twee finales die ik op een blauwe maandag zwom in Ettelbruck (LUX). Ik kon zonder stress zwemmen want een podiumplaats leek uitgesloten niet vanzelfsprekend. Ik wist dat ik sneller kon dan de series, maar zou dat genoeg zijn? Het UZKZlegioen stond in ieder geval als één man achter mij. Bij het overlopen van de baanindeling kreeg ik kippevel toen de clubgenoten bij het afroepen van mijn naam even veel lawaai maakten als de clubs van de andere 5 zwemmers samen deden. De race zelf was intens en de ontknoping was mooi: 1’08″58! 25″ tekort voor het zilver, maar wel een onverhoopte derde plaats, een persoonlijke besttijd en een nieuw clubrecord. Moet het nog gezegd dat ik zaterdagavond een tevreden mens was?

Tevreden mensen slapen beter, zo weet ik nu. In ieder geval voelde ik me zondagochtend al heel wat beter tijdens het inzwemmen. Ik had ook wat meer tijd om me voor te bereiden op de 50 schoolslag die midden de voormiddag werd gezwommen. De lat lag ook een pak hoger dan de dag tevoren. De trainers, zwemmers en supporters en ik zelf verwachtten een finale, en als het even kon een podiumplaats. Opnieuw moest ik me vanuit de traagste reeks richting finale zwemmen, en ook ditmaal lukte het. Met 0’31″08 zwom ik op 6″ na niet de tweede snelste tijd voor de finale, maar wel een persoonlijke besttijd en een nieuw clubrecord.
Voor de 50 vlinderslag werd opnieuw besloten om met de rem op te zwemmen. Desondanks tikte ik aan in een behoorlijke 0’28″98. De vraag was nu enkel hoe fris ik nog voor de dag kon komen tijdens de finale. Ik was in ieder geval niet de enige van de club die in de vooravond nog aan de bak moest, want ook clubgenoot Stijn had zichzelf overstegen en een ticket voor de finale bemachtigd. Hij strandde op een 4e plaats op een zucht van het eremetaal.

Die 4e plaats was even later ook voor mij weggelegd. 0’31″47 was niet snel genoeg om de kers op de taart te plaatsen. Vermoeidheid? Wat meer zenuwen?
Mijn tijd van s’ochtends was goed geweest voor een comfortabele 3e plaats, maar ook zonder die tweede bronzen plak kan ik terugblikken op een meer dan geslaagd weekend. De tijden die ik zwom waren meer dan behoorlijk. Ter vergelijking: 0’31″08 zou me op het BK korte baan van vorig weekend een 5e plaats opgeleverd hebben, en met mijn 1’08″58 was ik nog 7e geweest. Ik had sowieso getekend voor dergelijke tijden!

Conclusie: ik heb een fantastisch weekend achter de rug! De tijden waren onverhoopt snel, wetende dat ik nog maar twee maanden en een half opnieuw aan het trainen ben na een afwezigheid van dik één jaar. Een dikke merci aan de trainers, zwemmers, ouders en andere supporters voor de onvergetelijke vocale steun tijdens de finales. Een speciale vermelding is er nog voor Nora & Emely: (nog niet) half zo oud als ik, maar toch in staat om dubbel zoveel decibels te produceren als ik. Jullie enthousiasme was aandoenlijk!!

Advertisements

Responses

  1. Amai, mooie resultaten en dat met zp weinig voorbereiding.

  2. […] 2007 Blub De cirkel is rond. Eén jaar geleden maakte ik op de tweedaagse van Nijlen mijn comeback in zwemmiddens en het voorbije weekend nam ik er met de nodige zwier afscheid van de actieve […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: