Gepost door: Pierre Vis | augustus 18, 2007

Reisverslag

Zoals beloofd een beknopte impressie van onze 10 daagse expeditie doorheen Slovenië gekoppeld aan de doorsteek naar Pula (Kroatië). Ons, dat zijn juffrouw Addelchik – onthouden die naam! – en mezelve.

Ergens begin dit jaar werd tussen pot & pint het snode plan opgevat om deze jonge EU-staat met een bezoekje te vereren. Gewapend met rugzak, slaapzak,matje en tandenborstel doken we op maandag 6 augustus het flashy Wizzair-toestel in. Het regenachtige Charleroi werd snel geruild voor het terrasje-warme Ljubljana.
De DIC-hostel werd onze uitvalbasis voor wat de hoofdstad van dit sympathieke landje betrof. Goedkoop en degelijk; nachtelijk lawaai op de gang moet je er met de glimlach bij nemen (een welgemeende ‘shut up!’ helpt). De stad zelf is best de moeite: zeer bewandelbaar om een hoofdstad te zijn en bovendien aangenaam groen met enkel pittoreske plaatjes tot gevolg. Aangezien de bezienswaardigheden er echter dicht op één liggen volstonden de maandagavond en dinsdagmorgen wat ons betreft.

Dinsdagmiddag namen we dus de bus naar Postojna. Bussen in Slovenië zijn zeer degelijk, maar ook vrij prijzig. Dat laatste geldt overigens voor zowat alles in het land. Voor de goedkoop kan je Slovenië gerust links laten liggen.
Maar goed, Postojna dus, bekend omwille zijn grotten-complex. Wij lieten de toeristische treintjes aan ons voorbij gaan en kozen voor de rust van camping Pivka, genaamd naar de gelijknamige grot 60 meter onder ons tentje. Op woensdag werden zowel de Pivka-grot als predjamski grad met een bezoekje vereerd. Dat alles gebeurde met het betere benenwerk en – eerlijk is eerlijk – met de sympathieke medewerking van enkele mobielere Slovenen. Liften hebben we overigens nooit gedaan, maar tot 3 maal toe werd ons zomaar een lift aangeboden. Te mooi om te weigeren, zeker als de camping behoorlijk afgelegen ligt.

Donderdag ging de tocht verder richting Pula en dat met overstappen in Koper (grootste kuststad van Slovenië). De grensovergang werd vlotjes genomen en tegen 16u waren we in het uiterste zuiden van Istrië aangekomen. Exploratie van de stad gebeurde op vrijdag en dit gedeeltelijk tijdens een onweer. Meteen ook de enige keer dat het weer een spelbreker was; voor de rest van onze reis werden er duidelijke afspraken gemaakt en daar hielden zon en regen zich aan. Eén dag in Pula volstond ruimschoots om amfitheater en andere bezienswaardigheden te visiteren, dus werd er zaterdag opnieuw koers gezet richting Slovenië.

Ditmaal ging de reis wat minder vlotjes omwille van de toeristische uittocht en een niet zo vlotte grensovergang. We kwamen later dan voorzien aan in Koper en de bus bleek niet langer een optie om nog op een deftig uur ter plaatse te raken. Dan maar de trein..
Ik was er op voorhand niet bijster enthousiast over, maar enkele uren later was ik al bekeerd. Hoewel de treinen niet zo frequent rijden, zijn ze relatief goedkoop en behoorlijk comfortabel. Zelfs schorpioentjes maken er dankbaar gebruik van, getuige de de rugzak van de juffrouw. Dankzij ons trein-avontuur (Koper-Ljubljana-Jesenice-Bohinska Bistrica) kwamen we nog op een treffelijk uur aan op camping Danica. Een charmant camping-plekje overigens en tevens onze ‘thuis’ voor de komende 4 dagen:

  • zondag begonnen we op het gemak met een wandeling naar de bron van de Bistrica, het locale riviertje. Rustig wandelen en genieten in een mooie omgeving en de waterval als toetje op de taart.
  • maandag namen we dan de bus naar het meer van Bled. Na een gezapige wandeling rond het helderblauwe water stond ook nog een bezoek aan het kasteel op het programma. Dat laatste zou ik niet direct aanbevelen, maar de prachtige locatie doet alle commercie vergeten.
  • dinsdag werd vroeg aangevat met een beklimming die ons naar de Savica-waterval bracht (waarover later hoger meer) gevolgd door een wandeling langs het meer van Bohinje, een klim naar Rudnica en een tocht langs het kabbelende riviertje dat aan onze camping grensde. U ziet het, mieterse mensen kijken niet op een kilometer min of meer.
  • woensdag werd er uitgeslapen *gniffel* en daarna werd er opnieuw gedold en geklommen op de flanken van de Rudnica. De zon was uiterst vrijgevig en de rivier bracht dan ook welkome verfrissing voor mijn rode schouders.

Donderdag verlieten we met enige spijt in het hart de camping om tegen de namiddag terug aan te komen in Ljubljana. S’avonds werd er nog wat rondgekuiered en vrijdagochtend verkenden we de groene longen van de stad met de fiets (2uur voor 1 euro!).
Tegen de avond stapten we voldaan opnieuw het vliegtuig op. Veel gezien, veel gekletst en nog meer gelachen. Een fijne ervaring!

Advertisements

Responses

  1. Nice, en nu de foto’s… 🙂

  2. Ik heb het gevoel dat alle sappige details eruit gelaten zijn!

    Wat is dat met die schorpioen bijvoorbeeld?

    Allez ju! Vertellen!

  3. @ Joke
    Veel details over de wijlen schorpioen kan ik je niet geven, maar hier toch de weinig info die we na zijn overlijden nog konden achterhalen.
    Het beestje werd geboren in Pula, vermoedelijk nog niet zo heel erg lang geleden, de wetsdokter denkt dat het ongeveer een week of 5 oud was.
    Toch belandde het al snel in de puberteit, waarna het besliste om de wijde wereld te gaan zien. Het werd verstekeling op de rugzak van bovenvermelde, die altijd al een sterke band heeft gevoeld met alle reislustige levende wezens, en die haar nieuwe vriend dan ook uitgebreid wilde fotograferen.
    Helaas was de reisgenoot meteen al wat jaloers, waarna het beestje bij aankomst in Ljubljana jammerlijk werd verpletterd onder een schoenzool maat 44. Dit alles geschiede op 10 augustus ll.
    Amen.

  4. Bohinj, die camping daar, was dat dicht bij het meer? Vorig jaar hebben we daar enkele ‘locals’ ontmoet en kregen we een zonsondergang gratis ende voor niets aangeboden op een lange tienpersoons kajak-achtige boot. Waarna we de Zlatorog-gems beklommen hebben om hem eens goed bij zijn gouden hoornen te pakken, en dan zlatoroggewijs pintjes te heffen. Ertussen gelift richting Bled met een mountainrescuer (Triglav-sneeuwstormalert!). Rond Bled gestapt en weer enkele locals gevonden die aan het barbecuen waren in hun chalet. Daar onder invloed van Aquavit mogen blijven slapen (drie bedden, we waren met vier meisjes), de rest heeft dan maar rechtopzittend op een stoel geslapen, baha! Laatste dag nog van Crna Prst naar Vogel gegaan (en wat een uitzicht!)
    Slovenië is de max…

  5. @ Qahwa: Camping was op n km of 6 vh meer; de crna prst, daar hebben we de voet ook van gedaan toen we op weg waren nr de bron van de Bistrica.
    Zoals je zegt, een prachtig land!

  6. sounds good kamperen in slovenie, ik ken iemand die dat net na de oorlog heeft gedaan neit dat dat iets bij droeg tot het plezier maar ‘tis precies wel een streek om te ontdekekn

  7. De grote (10daagse) oorlog! 🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: