Gepost door: Pierre Vis | oktober 22, 2007

Dag mevrouw

De eerste keer dacht ik aan toeval, maar nu is het me al verschillende keren overkomen dat mensen aan de andere kant van de lijn denken dat ik een vrouw ben. Heb ik dan zo’n vrouwelijke stem? Is het het enthousiasme waarmee ik goeiedag/goodmorning/bonjour/guten tag zeg die het hem doet?  Of heb ik gewoon zo’n zachte, zoetgevooisde stem?

Toch maar wat bas bij steken?

Advertenties

Responses

  1. Ik ken ook iemand met dat ‘probleem’. Maar als zijn baas dan roept van: “wie heeft nu weer die onzin verteld aan klant X? Twas een vrouw!” Dan valt hij als schuldige toch maar vantussen de verdachten.
    Dus als je voldoende vrouwelijke collega’s hebt, kan je er nog voordelen uit halen 😉
    Oh, en het fenomeen bestaat uiteraard ook omgekeerd: Ik heb onlangs nog iemand met veel moeite proberen duidelijk te maken dat Tracy Champan een vrouw is.
    Voor alle duidelijkheid: je hebt een aangename stem 🙂
    En daar zijn nog meer voordelen aan verbonden: vandaag nog gelezen in een vacature voor tandartsassistente: vereisten: aangename telefoonstem 🙂 Dus als je het titanium beu bent (twas toch dat hé?): uw mogelijkheden op de arbeidsmarkt zijn niet te schatten!

    ps: Spellingscontrole van firefox een beetje seksistisch? Tandartsassistent bestaat niet, maar tandartsassistente wel, tsss…

  2. Het is inderdaad wel zeer genant wanneer je in eerste instantie “Mevrouw” zegt en je later in het gesprek merkt dat je een man aan de lijn hebt. Wanneer jij echter onmiddelijk je naam zegt dan is elk misverstand uitgesloten. En ingeval dit niet gebeurt dan vraag ik gewoon de naam en is het ook meteen duidelijk. Tenzij je natuurlijk Kim heet.

  3. @ Gerda: ik neem altijd op met de naam van het bedrijf gevolgd dr een begroeting in de taal vd beller. Mijn naam er nog achter plakken zou het geheel naar mijn aanvoelen net iets te lang maken.

    Trouwens, Kim, Sanne,.. en zo zijn nog wel meer namen waarbij je kan twijfelen.

  4. Ik doe telefoonwerk in een centrale en ik moet toegeven, het is niet simpel hoor…dochter zoon moeder oma vader…ik hou het niet makkelijk uit elkaar. Het is waarschijnlijk niet persoonlijk bedoeld

  5. Idd, veel namen die twijfels opwekken.

    Alhoewel al mijn brieven correct zijn opgesteld, blijf ik uitnodigingen voor sollicitaties ontvangen onder de aanspreektitel Mevrouw

  6. Misschien scheelt er iets aan je telefoon? Tijd voor een prank call.

  7. Troost u. Toen ik een jaar of 10 was prees één of andere oude kalle mijn moeder met haar flinke dochter. Man, ik heb toen luid “ik ben wel een jongen” geroepen. 10 jaar en een nieuw trauma rijker.
    In bed lag ik de volgende weken dan gevatte replieken te bedenken alla “uw snor mag er anders ook wel zijn hé meneer”.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: