Gepost door: Pierre Vis | november 28, 2007

Sport = emotie²

De cirkel is rond.
Eén jaar geleden maakte ik op de tweedaagse van Nijlen mijn comeback in zwemmiddens en het voorbije weekend nam ik er met de nodige zwier afscheid van de actieve zwemsport. Het voorbije jaar bracht euforie en ontgoocheling, vertwijfeling en overtuiging, afzien en vooral heel veel genieten.

Vooruit gestuwd door de aanmoedigingen van zwemmers en ouders van de club kon ik in mijn laatste wedstrijd eindigen Startmet een mooie besttijd op de 50m schoolslag (0.30.82). Een afscheid door de grote deur, zoals ik het stiekem had gehoopt. Een week eerder had ik al mijn laatste twee doelstellingen verwezenlijkt: het zwemmen van een ‘haai’ (scherpe tijd vastgelegd voor senioren) en het behalen van een finaleplaats op het BK. Voor de rest was het gewoon twee weekends op rij ten volle genieten. Genieten van de formidabele prestaties van de clubgenoten en de Belgische top bij uitbreiding. Zelden zo’n opeenvolging van kippevelmomenten gekend als tijdens de finales van het voorbije BK
In goed een jaar tijd ben ik er in geslaagd om met een beperkt aantal (lees: ‘3’) trainingen/week opnieuw mijn oude niveau te behalen en zelfs beter te doen. Veel belangrijker vind ik echter de band met de andere zwemmers: soms uitbundig, dan weer uitdagend en af en toe troostend. Een heel gamma aan emoties en dat maakt het net zo mooi. Er zijn maar weinig sporten waarbij jonge mensen dag in dag uit, urenlang samen trainen en leven naar een bepaald doel. Geloof me, het schept een band.. Of dat dan een petoetje is van een jaar of 12, een puber van 16 of een jong-volwassene, dat maakt allemaal niks uit. Alle hoofden in één richting; éénzelfde doelstelling.

op-touw.jpg

foto’s zwemclub.be 

Waarom dan stoppen?!
Omdat er een tijd is van komen en een tijd van gaan?
Omdat ik wat meer tijd wil voor mezelf en de vriendin?
Omdat de motivatie/het karakter om te trainen vaak ontbrak?
Omdat het leeftijdsverschil soms voelbaar groot was?
Omdat ik me meer trainer voel dan zwemmer?
Omdat ik in schoonheid wilde eindigen?
Kiest u maar uit…

Spijt van mijn comeback heb ik in ieder geval niet gehad. En een afscheid is dit zeker niet: als trainer wil ik meehelpen jonge mensen enthousiast te maken voor de zwemsport en in die hoedanigheid zal ik met graagte van tijd tot tijd mijn stem schor komen schreeuwen op wedstrijden. Geloof me maar als ik zeg dat we de komende jaren nog veel genot gaan hebben van onze zwemmers!

Advertenties

Responses

  1. Mooi stukje! Een afscheid in schoonheid. Proficiat met je mooie prestatie en hopelijk kan je je enthousiasme voor de zwemsport op veel jonge mensen overdragen.

  2. Eindigen in schoonheid is niet iedereen gegeven. Knap. En het is niet dat je helemaal uit de picture zal verdwijnen, aangezien je nog blijft lesgeven. Gelukkig maar want die stukjes zijn vaak het grappigst.

  3. Altijd geweten da ge een grote speler waart, al van in het lager waar wij nog juist halverwege waren en gij al aankwam. Later in de KSA hebt ge dan eens de helft van de baantjes van ons allen afgelegd in de zwemmarathon.
    Chapeau jongne, als ge nog eens in de lokale kroeg komt, trakteer ik je op een Christmas.

  4. @ desertfox: waarvan akte 🙂

    Ik heb vandaag trouwens een kaartje gekregen van één vd kleine petoetjes. Heel lief en al, en ik was der toch wat van aangedaan..

  5. Planckaert: een dikke chapeau voor al je inzet en prestaties. Niet dat schoolslag mij interesseert maar toch is 1.07 zot 🙂 Je hebt er hard voor gewerkt en je werd er ook voor beloont. Het ga je goed.

    Ps: vergeet de vlaamse niet te missen want het wordt knallen!!!
    greetz spast

  6. pierre, een lief! allez, proficiat he! en laat het een goeike zijn!

  7. Allé jong, net nu ik aan comeback bezig ben… Ik weet hoe het voelt om nog te willen knallen! Ik hoop dat ik het kan zoals jij, dat oude niveau terugbereiken, al moet het lichaam meewillen hé! We gaan je missen, maar als trainer ga je dat minstens even goed doen! Tot op het VK en geniet van de extra vrije tijd (als die er al zal zijn ;-))

  8. […] De vele mooie zwem-momenten in het voorbije jaar. Als zwemmer, als supporter en als trainer. Sport = emotie en emoties zijn blijvend. Meer uitleg hoeft daar niet […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: